Food for Thought

Al weken stond er op mijn programma om mest in huis te halen. Door het aanhoudend sneeuw- en winterweer was het er nog niet van gekomen en bovendien wist ik ook niet waar ik in de buurt stalmest kon vinden. Dankzij de locavorengids bleek dat uiteindelijk geen probleem. Na een telefoontje kon ik gisteren bij de koeboer terecht.

De prijs was afgesproken op €15,- voor een remorque. Maar wat is een remorque in de ogen van een boer? Geloof me, niet iets op 2 wielen waarin 500 kg kan. Voor een boer is dat een veredelde kruiwagen. Toen hij kwam aangereden met zijn mammoettractor, voorafgegaan door een vibrerende schep vol lekkende mest, overviel me de spontane en zorgelijke gedachte: ‘Hier komt stront van’. Drie seconden later lag heel die massa als een natte vette klomp in mijn aanhangwagen. Wonder boven wonder begaf die onder het gewicht net niet, maar de twee banden, half-doorgezakt, smeekten om verlossing. ‘Het is precies wat veel, hopelijk raak ik thuis’ was het enige wat ik over mijn lippen kon krijgen. De boer antwoordde laconiek: ‘Bah, een beetje voorzichtig rijden’. Als het al bedoeld was als een geruststelling, dan drong het op dat eigenste ogenblik niet door. Tegen 25 km per uur strompelde ik bangelijk naar huis en na het afhaken, waarbij heel de aanhangwagen achterover sloeg, kon ik aan tafel bekomen van mijn onverwacht namiddagavontuur.

Vandaag ben ik met mesthaak en riek de mestklomp te lijf gegaan. Een vrij vettige en spattende bedoening, maar de stront ligt op grond.
Nu nog in de grond 😉
Morgen verwerk ik een deel, samen met twee wachthopen organisch materiaal, tot een heuse komposthoop. Ik zet die hoop op voor ’t raam van mijn bureau, zodat ik de warmte-evolutie op de voet kan volgen en tijdig actie kan ondernemen. Al klinkt dit als een rare bezigheid, dat is het niet. Want mest is voor de grond, wat benzine is voor de auto. Zonder kom je niet ver. Als je niet op tijd kijkt en bijvult, is ’t armoe troef.
Het is eigenlijk allemaal doodsimpel, al hebben de meesten onder ons het concept van de natuurlijke kringloop afgeleerd en heeft het containerpark de lege plek ingenomen.
Dus als je ’t mij zou vragen: ‘Genoeg…?’ Meer… Meest… Mest.

2 Reacties op “Food for Thought

  1. Hihi, doet me denken aan die foto van op ’t Scharent: jij samen met Peter Jules en Willy in die gigantische mesthoop 😉

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s