Als de kat van huis is

Het is niet te geloven wat er allemaal gebeurt als je zeven dagen op zeven amper huis bent.
De reiger eet op z’n makkie al de vissen op in de vijver, een heel bende groene kikkers schreeuwt de buurt bij elkaar, de duiven doen zich mateloos tegoed aan de jonge koolplanten … en ga zo maar door. Kortom de natuur neemt het over want de tuinman valt niet te bespeuren. Het is frappant hoe het vogelvolkje zich de koning te rijk voelt en elk hoekje in beslag heeft genomen. Het lijkt of ik gast ben geworden in andermans biotoop. Tot overmaat van ramp zitten we ook al heel de lente opgezadeld met apeweer. Schrale winden en gebrek aan regen maken de tuin tot een zandbak.
Alleen onze tweejarige kardoenplant laat het zichtbaar niet aan zijn hart komen. Wat een overweldigende groei!
Onze tuinkardoen op 17 juni 2015
Als ik naar die plant kijk, lijkt die me uitdagend te zeggen: ‘Ik ben er klaar voor. Ben jij er ook klaar voor?’
Tot mijn spijt moet ik zeggen:’Wacht nog even, wacht … want waar haal ik de tijd en de rust?’
De dagen worden immers van ’s morgens tot ’s avonds afgeladen gevuld met productie, commercialisatie, communicatie, administratie … en bezoeken.
Karditsel trekt momenteel heel wat partijen aan. We liggen duidelijk goed in de markt voor allerhande lokale, korte keteninitiatieven als Fermet en La Ruche qui dit oui. Of mediabelangstelling van Het Belang van Limburg, of een uitgebreid interview voor een nieuw kaasboek rond Belgische artsanale kazen. Je hoort me hierover niet klagen … de dagen zijn gewoon te kort.
Het vogelvolkje hoeft zich voorlopig geen zorgen te maken. Ga gewoon jullie gang, het komt zonder mij ook wel goed.
Anders dan anders is een veelbelovende uitdaging …

2 Reacties op “Als de kat van huis is

    • With a little bit of help of my well grown kids, ziet het er al bij al vandaag nog meer dan behoorlijk uit. De vliegende start van Karditsel slorpt me helemaal op. Maar het is nu of nooit, Steven … De Zen en de tuinman komen nog wel terug als we in rustigere wateren kunnen varen.
      Pieter komt zondag met onze kaas op de L’Amuse in Hasselt. We zitten op een boogscheut van elkaar en toch lukt het ons niet om eens bij pot en pint bij te praten. Maar niet getreurd, de herinnering houdt me warm.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s