Het gaat goed

Al jaren speelt het door mijn hoofd en ik weet niet waar ik de uitdrukking vandaan haal: ‘Het gaat niet goed, het gaat niet slecht, maar morgen wordt alles beter’. Wel, met Karditsel gaat het eigenlijk goed. Het is elke dag wel iets, maar that’s part of the game, denk ik dan nuchter. There is always some shit around … Neem bijvoorbeeld onze aankoop van enkele honderden roestvijstalen rekjes waar de kazen op rijpen. Dure grap, geloof me. Wonder boven wonder, niet te geloven, die rekjes roesten … Voorbije week hebben we dan, dankzij onze schitterende service verlenende middleman, een nieuwe lading ontvangen uit Frankrijk. De andere gaan in retour, maar de Fransen malen niet om de kaasschade en het extra werk. ‘Malchance‘ klinkt het uit die hoek. Roestvrij staal dat roest ... Of neem die kartondoos waar we weken zaten op te wachten om onze Désiree, Aurélie & C° degelijk in te verpakken. De dozen worden uiteindelijk geleverd, maar als je die dozen met kaas tracht te stapelen, vallen ze in elkaar. Totaal onbruikbaar. Nieuwe stans, nieuwe dozen, weer wachten …
Het ergst tot nu was de mucor waar ik al eerder melding van maakte. Na enkele weken productie doen we als kaasmakers de schrik van ons leven op wanneer we mucor vaststellen op onze Florence.

mucor

Mucor links, roeststrepen rechts …


Mucor is een schimmel die zich verspreidt via de lucht en zich heel snel via zijn sporen verspreidt. Een aanduiding dat er op een of andere manier een bron van contaminatie in het kaaskot zit. Al het materiaal wordt met zorg gereinigd, maar het probleem verdwijnt niet. Veel kaasschade want niemand wilt een witschimmelkaas met zwarte plekken … Een totaal onschadelijk fenomeen maar volledig ongewenst door afnemers en consumenten. Shit, shit, shit … met slapeloze nachten tot gevolg! Gelukkig hebben we na enkele weken de vervuilingsbron gevonden. OEF … maar jammer van al de kaas die verloren ging! Echt wel iets dat we konden missen als kiespijn, al glimlachen de drie varkens nog altijd als we hun hok passeren.

Voorbije maandag hadden we dan de operationele inspectie van het FAVV, aka het VoedselAgentschap. Dat ging vlot, maar we waren dan ook goed voorbereid. Tegen de middag mocht ik de definitieve erkenning ondertekenen. Via een FAVV insider vernamen we nadien dat de inspecteur had rondverteld dat het de eerste keer was dat er na een operationele inspectie zonder opmerkingen een erkenning werd afgeleverd. Zijn al die avonduren van mij en Pepijn toch niet voor niets geweest.

Het ziet er naar uit dat ik maandag voor Karditsel de financiële middelen bij elkaar heb om onze uitbreiding te verwezenlijken. De voorbereidende werken zijn al aardig opgeschoten. Ook dat komt goed. Op enkele dagen tijd twee kopzorgen minder … Vrijdag aanstaande verschijnt in Het Belang van Limburg een artikel over de boerderij en onze kaasmakerij én volgend weekend, naar aanleiding van de Bioweek, doen we mee met de opendeurdagen. Jullie zijn welkom, maar … niet allemaal tegelijk 😉

Kom eens kijken en ervaar zelf dat: ‘Tradition is not worship of ashes, but maintenance of glow

2 Reacties op “Het gaat goed

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s