Kaasmakende vrouwen

Mijn dochter Lotte schreef op haar blog een post rond het pas verschenen kaasboek. Dit boek was nooit verschenen indien zij er niet letterlijk en figuurlijk haar schouders had onder gezet.
Daarin schrijft ze: ‘Appleby’s Dairy, in het Engelse Shropshire. De kaasmakerij werd opgericht in 1952 en is wereldbekend voor hun cheshire, een van de oudste Engelse kazen, die nog steeds in doek gebonden wordt. Het bestaan van die kaasmakerij is schatplichtig aan een reeks kaasmakende vrouwen wiens verhalen recht naar mijn hart gingen.’

Paul and Sarah Appleby alongside Garry Gray, Anna Welch and Neil Turner

Wel, ik ga al lang genoeg mee in de kaaswereld om daar iets meer over te kunnen vertellen.
Overal in landelijke gebieden bestond er een traditie dat de vrouwen en de dochters op de boerderij de kaasbereiding verzorgden, zowel om hun gezin te voeden als om ze te vermarkten. De mannen verzorgden de dieren en bewerkten het land. Daarin kwam verandering met het ontstaan van de zuivelfabrieken waardoor veel kaasboerderijen overgingen tot verkoop van hun melk. Veel kennis en expertise ging dan ook verloren. Vooral in Groot-Brittanië.
Vrouwen hebben dus lang een plaats ingenomen in het hart van de traditionele kaasbereiding. In de vroege dagen van de Britse kaas waren kloosters belangrijke productiecentra. Met hun ontbinding door Henry VIII in 1560, werden recepten vaak doorgegeven aan de lokale boerenvrouwen, waardoor de kaasstijlen die op Britse boerderijen te vinden waren, werden verbreed.
Vrouwelijke kaasmakers hebben bovendien een sleutelrol gespeeld in de heropleving van ambachtelijke Britse kaas en hebben een nieuwe generatie vrouwen geïnspireerd om dit nobele beroep op zich te nemen.
Zo eentje heb ik tijdens mijn talrijke kaas- en geitenreizen in Groot-Brittanië doorheen de jaren persoonlijk ontmoet. Een bijzondere kaasmaakster, een madam om U tegen te zeggen: Mary Holbrook of Sleight Farm.
Tot haar dood in 2019 bleef ze op tachtigjarige leeftijd nog actief in de kaasmakerij.

Mary Holbrook of Sleight Farm making goat cheese

Mary was een fenomeen en werd enorm gerespecteerd in het Britse kaasmilieu.
Hier een paar van haar uitspraken:

Each gender is often attracted to certain styles of cheese.
You definitely see women making more sensible cheeses and then men more macho ones like Gruyere.

The cheese is no less unpredictable, which is one of the reasons I find it difficult to hand over control, despite employing a full-time cheesemaker at the farm.
I want to keep a close eye on what’s going on. You do have to keep changing things. People find that really hard to understand. ‘Oh, but last week you told me they were too salty.’ ‘Yes I know but this week the curd’s draining differently so you need to use more salt.’ I think that’s where I’m most useful. Being that awkward person.

De laatste uitspraak komt mij heel bekend voor.
Mary was geen makkelijke madam. Eigenzinnig en straight forward. Maar dat zijn nu eenmaal de mensen die het verschil maken, zou ik durven zeggen.

Tot slot …
Waarom wordt het geslacht van het woord kaas eigenlijk geduid als mannelijk? Zonder in detail te treden: ‘Wat is er nu verdorie mannelijk aan kaas?’.
Lotte besloot haar post met: ‘Tot slot nog een waarschuwing voor wie dit boek wilt lezen: je plant het best meteen ook wat vakantietijd in, want de verhalen geven je ontzettend veel zin om de boerderijen en kaasmakerijen met eigen ogen te gaan bekijken. Bovenaan mijn lijst staat Appleby’s Dairy, in het Engelse Shropshire’.

Wel, wel mijn lieve dochter waar wachten we op?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.