Rosae rosae rosa … Rosalie

Begin april zou Jacques Brel negentig zijn geworden.
Ik herinner me nog levendig het TV-interview met Jacques eind jaren zestig als jonge, onschuldige knaap. Ik stond in het deurgat tussen keuken (mijn studieplek) en zitkamer toe te kijken naar aanleiding van vader’s commentaar op het gebeuren.
Brel gaf kritische maar gevatte opmerkingen over de Vlamingen en de hypocriete burgerlijke moraal. Vlamingen zei Brel, waren als Belgische trekpaarden met oogkleppen en in de ban van de Rooms-Katholieke Kerk.
Ik was veertien jaar jong en keek gefascineerd toe, een en al oor. Brel kreeg me voorgoed in zijn binnenzak.

Rosa rosa rosam
Rosae rosae rosa
Rosae rosae rosas
Rosarum rosis rosis

C’est le plus vieux tango du monde
Celui que les têtes blondes
Anonnent comme une ronde
En apprenant leur latin
C’est le tango du collège
Qui prend les rêves au piège
Et dont il est sacrilège
De ne pas sortir malin


Jacques Brel – Rosa

Ongetwijfeld maar onbewust, eerst nog schoorvoetend, groeide en koesterde ik met de jaren de gedachte: ‘Moi, je sors malin‘.
De passie, gedrevenheid en onbevangenheid zoals Brel die grandioos tentoonspreidde, leer je niet op school.
Daarom zegt mijn persoonlijke ervaring: ‘Don’t stay too long at school, you should also learn‘.
Ja, er valt (autodidactisch) veel te leren. Eigenzinnig kaas maken bijvoorbeeld 😉
Zoals een Époisses uit geitenmelk maken … een hele uitdaging.
Époisses, roi des fromages volgens Brillat-Savarin, is net als vele andere roodbacterie kazen eeuwenoud. Wellicht de oudste kaasfamilie en door Cisterciënzers ontwikkeld en daarna doorgegeven aan de plaatselijke boeren.
Toevallig heb ik iets met Cisterciënzers én toevallig was de cisterciënzerinnenabdij van Herkenrode de eerste en mettertijd de grootste voor vrouwelijke cisterciënzers én toevallig betrekt onze geitenboerderij al het ruwvoer voor de melkgeiten uit het natuurdomein rond de abdijsite van Herkenrode én toevallig wordt er door onze boeren daar graan geteeld dat onder andere tot genever wordt verwerkt. Is het dan toevallig dat we die genever gebruiken voor onze Époisses versie? Ik denk het niet 😉
Ons Rosalie evolueert qua smaak en korstvorming zoals ik ze in gedachten had. Maar de lat ligt hoog bij Karditsel en dus is er nog werk aan de winkel.
Met de Cisterciënzers in het achterhoofd tracht ik, tegen mijn aard in, geduld te koesteren.
Het zou mooi zijn als we Rosalie picobello in het najaar kunnen introduceren.
Wie dat geduld niet heeft, kan op 1 mei tijdens de Lammetjesdag de huidige rijpe batch Rosalie (zie foto) komen proeven. Veel zijn er echter niet …

Rosalie … een rosse met pit

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.