Niets is voor altijd


Begin november …
Als de vergeelde, gevallen bladeren ritselen onder mijn schuifelende voeten, verzeil ik onherroepelijk in een weemoedige stemming.
Dat lijkt te verergeren met de jaren. Niet zo onbegrijpelijk, want hoe ouder je wordt hoe groter het besef van onze aardse vergankelijkheid.
Allerheiligen, Allerzielen … De Dag(en) der Doden.
Er is zo een uitdrukking die zegt: ’De kerkhoven liggen vol mensen die meenden dat ze niet gemist konden worden.’
En een andere: ‘De kerkhoven liggen vol mensen die niet gemist konden worden.’
De eerste uitdrukking raakt kant noch wal. De tweede is relatief in tijd.
Tijd heelt vele wonden en doet littekens vervagen. Wat vervaagt, verdwijnt niet.
De herinnering blijft immers onze ziel kluisteren.
Niets is voor altijd … voor je ’t weet ben je ’t kwijt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s