Dag der Doden

Een mens die geleefd heeft en steeds het beste van zichzelf gaf, laat sporen na zoals diepe rimpels getuigen van een rijk en doorleefd leven.
Eenmaal per jaar trek ik met enkele potten chrysanten tegen Allerheiligen naar het kerkhof in Machelen.
Allerheiligen
Daar liggen immers enkele mensen die me zeer dierbaar zijn. Het is bedroevend dat het er maar één keer per jaar van komt ter plekke te gaan. Al duiken ze natuurlijk heel regelmatig in mijn gedachten op en koester ik de herinneringen, de moeite doen hun een respectvolle groet te brengen vergt daadkrachtiger engagement.
De laatste jaren gaat mijn jongste zoon met me mee. Jong geleerd, is oud gedaan. Vijftien jaar terug schreef ik in een blog post:

Als er nu iets is dat ik geen tweemaal hoef te vragen aan mijn jongste zoon, dan is het wel of hij meegaat naar het kerhof.
Hand in hand door de panden dwalen, stilstaan voor een bekend gezicht, verhalen vertellen over vroeger, warm en week worden in elkaars hand.
Als ik dan zijdelings naar beneden kijk, naar het kereltje dat zo ongeduldig en vol verwachting naar het leven kijkt, dan trekt er een rilling door me heen.
Een existentiële rilling: het besef dat het mijn beurt is de fakkel door te geven.
Jonge scheuten worden voor je ’t weet, ook bomen. En bomen die goed en hoog willen groeien, hebben diepe wortels nodig.

Dit jaar ging tot mijn genoegen ook mijn dochter mee. Voeling houden met je roots …
Op een bepaald ogenblik vraagt ze me: ‘Als ik het goed voorheb, wil jij begraven worden en ons moeder gecremeerd’.
Ja, dat klopt. Ik heb iets met grafstenen, dat zit er van jongsaf in. In mijn jonge tijd was er ook nog geen sprake van cremeren.
De kerkdienst is niet aan mij besteed, maar ik wil wel in een graf liggen.
Je ‘gaat’ naar het graf van iemand, vind ik. Je gaat niet naar een pot achter een marmeren deksel.
Ik wil die enkele keren per jaar, wellicht enkel rond Allerheiligen, als iemand die mij een warm hart toedraagt voor mij staat, al liggend kunnen horen wat hij of zij mij heeft toe te vertrouwen.
Dan wil ik de vraag, als die al zou gesteld worden, waar het allemaal in dit aardse bestaan om draait in een voor mij comfortabele positie kunnen beantwoorden met: Be Dedicated.
Doe wat je doet met vastberaden toewijding.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s