Kaas en Cultuur

Wij Belgen hebben geen traditionele kaascultuur. Wij zijn van oudsher een melk- en boterland. De Brusselse en Herve kaas zijn onze enige echte kaasvoorbeelden. De Brusselse kaas is dood en begraven. De Herve houdt voorlopig nog stand.
Niemand zal verbaasd zijn dat de Verenigde Staten zich ook nooit als een voorbeeld van kaascultuur hebben getoond. In 2010 werd 32% van de totale kaasproductie ingenomen door mozzarella en 34% door cheddar. Kaas (?) voor burgers en macaroni … junk food van de agro-industrie.
Maar zeer verrassend telt men er vandaag ook een zevenhonderdvijftig onafhankelijke kleine kaasproducenten die zich toeleggen op artisanale kaasspecialiteiten. Hun reden van bestaan hebben ze te danken aan een groeiende groep consumenten die op zoek zijn naar authentieke, liefst rauwmelkse kazen. What a change!
Vijftienhonderd artisanale kazen verdienen vandaag hun plek op de Amerikaanse markt. Een kaasmarkt die door gastronomische opvoeding gegroeid en gerijpt is. Een fenomeen dat er zich eerder al voltrok in de wijnwereld.
In heel de Angelsaksische wereld is een heuse Cheese Revolution aan de gang.
Hoe staan wij, les gourmands van de Lage Landen, erbij? Schuchter …
Nochthans kennen we zowel in Vlaanderen als Wallonië enkele kwaliteitsvolle kleinschalige kaasproducenten. Sommigen brengen vernieuwing, zoals bijvoorbeeld Catharinadal met hun Achelse Blauwe of Karditsel met haar kersverse kardoenkaas Corneel.

Corneel met kardoenbloem - oktober 2015

Ja, Alexander Gepts onze Corneel verdient een houten doosje. Het komt eraan 😉

Een Reactie op “Kaas en Cultuur

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s