Be smart and milky

De melkproducent ...
Wim Drost schrijft op milkstory.nl:
Bij de lampendivisie van Philips staat de circulaire economie duidelijk in de belangstelling. Het idee ontstond om licht als dienst aan te bieden in plaats van gewoon lampen te verkopen. De achterliggende gedachte is dat mensen licht nodig hebben en geen lampen of lantarenpalen. Licht is het doel en de lampen zijn slechts het middel.
Misschien is die opvatting van Philips wel de kern van het circulaire economie idee; oplossingen in plaats van producten.
Ik moest even wennen aan het idee dat Philips mij licht wil verkopen in plaats van lampen. Hoe zou dat moeten gaan? En zouden andere sectoren dat ook kunnen gaan doen? Kunnen melkveehouders in plaats van melk als product ook een dienst leveren aan de burgers? En welke dan?

Het kan aan mij liggen, maar ik krijg de zippekes van zulke kramakkelige en scheefgetrokken ideeën, hoe goed of onschuldig ze ook zijn bedoeld. Meent hij nu echt wat hij daar stelt of is het een ironisch stukje om ons op een verkeerd been te zetten, te doen nadenken over de droevige realiteit van de melkveehouderij?
Melk is dermate een commodity product geworden dat de gemiddelde consument een lage melkprijs vanzelfsprekend vindt en er geen seconde bij stilstaat dat hij zijn bronwater in flessen duurder betaalt. Dit is op z’n zachtst gezegd een decadente ontwikkeling.
Melk is een levende grondstof dat met veel arbeid en zorg(en) tweemaal daags, zeven dagen op de week door de melkboer betrokken wordt uit een bende koeien die hem de oren van het hoofd eten.
De koeien genereren het product melk en de boer levert dat als een goedkope, dagelijkse dienst rechtstreeks of onrechtstreeks aan de burger. Aan die fundamentele dienstverlening gaat de auteur achteloos voorbij.
De indruk wordt gewekt dat de melkboer tussen twee melkbeurten in toch met zijn tijd geen raad weet en dat die in plaats van met zijn madam te ravotten in het hooi eens moet filosoferen hoe hij de burger een oplossingsgerichte dienst kan leveren.
In plaats van hier verder over te mekkeren, te blaten of te loeien, ben ik zelf bij gebrek aan hooi wat gaan filosoferen.
Hoe kan de melkboer voor de onverzadigbare burger hip en aantrekkelijk worden en hem tegelijkertijd een oplossing aanreiken voor zijn fundamenele vervreemding?

When and where is the next smart milk mob?

De verstedelijkte burger hunkert naar beleving en betekenis, naar authentieke ervaringen. Maar het mag hem of haar niet teveel moeite kosten, het moet convenient blijven. Niet alledaagse, makkelijk verteerbare ervaringen, daar gaat het om. Wel …
De melk die de burger als goedkope drank uit tetra paks slurpt, is als een bh aan de wasdraad. Het beste is er uit. Alle verpakkingen zien er bovendien hetzelfde uit, m.a.w. er is in de verste verte geen beleving meer te bespeuren aan het kopen en drinken van melk.
Daar komt verandering in met de oplossingsgerichte melkveehouder die via Twitter en Facebook out of the blue een smart mob lanceert.
Hoe gaat dat dan? Wat moet men zich daar bij voorstellen?
De melkveehouder zet via sociale media op een aangekondigd tijdstip en op gekende stadsplekken een nog niet gemolken melkkoe neer. De dorstige burger mag voor tien euro op zijn of haar rug onder de koe gaan liggen en zoveel melk zuigen als zijn of haar buikje aankan. De koe mag tijdens die existentiële beleving gestreeld worden, de uier mag bepoteld worden. Zodoende laaft de burger niet enkel zijn dorst, maar bevredigt hij of zij een tot nu toe onbevredigd, diepmenselijk oerinstinct.

Geef toe, het is niet alledaags, het gebeurt verrassend, het is makkelijk verteerbaar en het biedt een oplossing voor een fundamenteel probleem. De risico’s zijn minimaal want rauwe melk is nog amper rauw en we moeten als burger toch dringend iets aan onze resistentie doen. De koeien staan buiten en genieten van de intieme omgang, de boer heeft een maatschappelijke dienst geleverd die fatsoenlijk is betaald.
And last but not least is heel die smart mob ook nog circulair. De verse, lokaal geproduceerde mest die de koe tijdens de mob achterlaat, blijft terplekke voor stadstuinders en -landbouwers. Zo hebben die mensen ook eens iets defitgs om aan hun groenten te geven 😉
Iedereen gelukkig?
Doe het Zelf


The Milk Story is het (Nederlands) platform voor dialoog over alle maatschappelijke aspecten van de productie en consumptie van zuivel.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s