Aires de Repos

Aire de repos sur autoroute
Gekluisterd aan bed en zetel tijdens de donkerste tijd van het jaar mijmeren mijn dagdromen over verkwikkende reizen en zonnige vakantiedagen. Dat doet me teruggrijpen naar een blog van mei 2002 over het ‘aires de repos’ fenomeen in La Douce France.

Voilà die week Frankrijk zit er weer op, al zullen de Bretoenen dat niet graag horen over ons ontdekkingsreisje naar Bretagne. Gewapend met veel regenbestendigheid in het achterhoofd bleken de Keltische goden ons ter plekke welgezind. Een lekker weertje over de mooie rotskusten, de horden toeristen thuis nog dapper aan het dagdromen, smakelijke boekweitgalettes en lekkere wijn. Zo tikt een week snel voorbij en zit je voor je ’t weet weer terug op de autosnelweg direction Nord.

Aller et Retour

Tijdens de heenreis kan het voor mij niet snel genoeg. Niet dat ik de tijd niet neem. Integendeel en dit tot grote ergernis van mijn medereizigers. Ik rij gemiddeld 100 km per uur en volgens de mij medegedeelde klachten rij ik als een bompa bij very low traffic en als een turbo in grote verkeersdrukte. Moesten ze nu eindelijk eens luisteren naar mijn motivatie, dan zouden ze het ook begrijpen. ’t Is heel simpel: Ik wil rustig rijden, want ik ben op vakantie en op vakantie moet je een afgepeigerde mens niet afjagen. Dus als het druk is op de weg, rij ik om de eerste te zijn, zodat er op de weg voor mij weer zalige rust heerst. Maar goed, op de heenreis rij ik recht naar mijn doel. Geen gezever onderweg.
De terugreis daarentegen lijkt meer op een kruisweg met (een veelvoud van) 14 staties. Het is sterker dan mezelf en al betert het met de jaren, eenmaal weg kan ik moeilijk terug. Het overkomt me gewoon, het overvalt me onder de vorm van slaperigheid. Dan slinger ik me op één van de vele stopplaatsen, die het Franse macadamnetwerk rijk is, om te refugen.
‘Is het weer zover’ vraagt mijn vrouw dan in de niet vragende wijze. ‘En hoeveel van die airekes gaan we dit jaar doen?’

Van de nood een deugd maken

Mijn overlevingsinstinct zette zich deze keer schrap. Op de terugweg begon mijn fantasie plotseling een loopje te nemen en wat aanvankelijk leek op een speelse grap, kreeg plotsklaps de allure van een weldoordachte gedachte. Het ging als volgt:
Ik ben aan ’t oefenen voor mijn boek. Een reisboek en onderons gezegd, een mega kaskraker. Niet de zoveelste Trotterachtige verschijning, maar een hebbedingetje. Zo’n ding dat het record van ‘De Celestijnse Belofte’ in de Boeken Top Tien moeiteloos onderuit haalt en me verzekert van een rustige oude dag. Net als die Celestijnse Belofte een intelligent samenraapsel van alles en nog wat, maar wel eentje dat voor de lezer een belofte met garantie inhoudt. Namelijk dat het boek leuk blijft, een verfrissende en vernieuwende kijk biedt op het reizen van de hedendaagse Europese mens. Wat intellectueel doen kan nooit kwaad, wie leest er anders nog boeken?
Mijn reisboek catalogeert de stopplaatsen langs de Franse (autosnel)wegen.
Let op, ik begin met Frankrijk, een boek per departement en dan pak ik vakantielanden aan als  Spanje, Italië  … Een gat in de markt. Punt andere lijn.
Hoeveel stopplaatsen zijn er tussen Dijon en Lyon? En op de Route Nationale nr.XX tussen plek Y en Z. Waar kun je tanken? Welke rotzooi krijg je waar te vreten? Hoeveel parkeerplaatsen zijn er? Welk landschap ligt er in het verschiet? Zijn er picnic tafels? Kunnen de kinderen er spelen? Zijn er toiletten? Waar is er gegarandeerd geen toiletpapier? Op welke momenten van de dag arriveer je het best? Stoppen er veel Hollanders? Wat doen mensen zoal op een stopplaats? Honderd en één zaken zijn er te vertellen over en rond stopplaatsen. Dat en nog veel moet de inhoud vormen van mijn reeks reisboeken.

Het business plan

Die gedachte nam me zo in beslag dat ze 50 km verder uitgroeide tot een werkzame draft van een business plan. Alleen jammer dat ik niet stopte om het op te schrijven. (Wat een joke!)
Voor een goed plan heb je niet enkel een origineel idee nodig maar ook een SWOT analyse, een strategisch plan en actieplannen.
Wat is er nodig om dit idee tot uitvoering te brengen? Een mobilhome, een internet satellietverbinding, eten en drinken.
Wie gaat dat betalen? Mijn sponsors, zoals daar zullen zijn: Renault France, France Telecom, Franse dienst voor Toerisme, wegrestaurantketens …
Goed idee, geen kosten. Allez wat moet er nog meer zijn? Lezers.
Dat is een kwestie van een goede verpakking, wat incentives en aandacht voor de verwachtingen van de doelgroepen. Voor ieder wat wils, dus een gediversifieerd aanbod. Een goedkoop boek voor de modale reiziger, in een handig formaat met voldoende beeldjes, vlot leesbaar en grappig.
Zeker niet vergeten de boekenreeks een naam te geven en die in verschillende talen als merknaam te registreren. Het kind moet absoluut een naam hebben. Wat te denken van Out of Traffic?
Ik kan me voorstellen dat mensen een dergelijk boek meenemen om onderweg de kinderen zoet te houden. Sterk punt trouwens.
Voor de middenklasse is er naast het boek een internetsite met een doeltreffende zoekfunctie, flash animaties en hoge resolutiebeelden, real-time chat sessions met de auteur en last but not least een veilig e-commerce aanbod van alle boeken en aanverwante gadgets, traceroute bepaling – zoals je pakje bij FedEx maar hier dan toegepast op mezelf nl. op welke stopplaats bevind ik me momenteel. Iets om verder over na te denken.
Wat betreft incentives en lezersbinding heb ik een lumineus idee. Ik schrijf een vervolgverhaal, op iedere stopplaats een episode. Een volledige Route Nationale vormt een hoofdstuk, een volledige snelweg een boekdeel. Die verhalen zijn enkel op de betreffende stopplaats te vinden. Wil je het vervolg kennen, moet je naar de volgende stop. Heb je eindelijk als toerist iets om op reis naar uit te kijken 😉
Beseffen jullie de commerciële waarde van dit idee? Stopplaatsen raken oververzadigd en moeten uitgebreid worden, het aanbod van diensten neemt toe en ik kan bijgvolg mijn boeken weer updaten, de files op de autosnelwegen verminderen, mensen gaan weer meer lezen …
Om de cirkel rond te maken zijn de vervolgverhalen voor de luiaards tegen betaling online verkrijgbaar.

Reizen om te leren

Zoals jullie merken, zou ik wat meer op vakantie moeten. Het scherpt mijn creativiteit.
Blijft één onoverkomelijk probleem indien ik dit prachtidee tot uitvoering breng. Waar blijft het verrassingselement nog als ik in de toekomst op een terugreis slaperig de weg af moet?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s