Van saaie pint tot verrassende cocktail

Een cocktail
Op vilt.be lees ik dat de paters Norbertijnen van de abdij van Averbode hun eigen bier en kaas op de markt gaan brengen. Ze hopen hiermee de renovatie van enkele oude gebouwen terug te verdienen en hun lange traditie in landbouw en voeding eigentijds in te vullen. Zuivelcoöperatie Milcobel gaat via hun kaasbedrijf Belgomilk de Abdijkaas Averbode produceren …

Monniken hebben in het verleden voor de landbouw en de veeteelteen enorm grote rol gespeeld. Veel van wat we hierover vandaag kennen, hebben we aan hen te danken. Die innovatie-mentaliteit zijn ze later, spijtig genoeg, ergens onderweg verloren. Only God knows why … and where.
Maar niet geklaagd, in Averbode gaan ze die lange (pioniers)traditie terug invullen én niet zomaar. Ze gaan dat eigentijds doen. Geloof me, ik veerde bij ’t lezen vijf centimeter gelukzalig van mijn stoel op, maar één zin verder werd ik al brutaal tot de aardse realiteit teruggeworpen. Oh, kommer en kwel, het wordt de zoveelste Belgomilk fabriekskaas. Snel een schietgebedje:

Dear Lord,
So far today, I ‘ve done all right.
I haven’t gossiped, haven’t lost my temper, haven’t been greedy, grumpy, nasty, selfish or over-indulgent.
I am very thankful for that.
But in a few minutes, God, I’m going to get out of bed.
And from then on, I am going to need a lot more help.
Amen.

(Cheese) Business as usual, een fenomeen waar ik niet achteloos aan kan voorbijgaan. Het gaat er bij mij niet in dat in een tijd die duidelijk gekenmerkt wordt door de zoektocht naar een authentieker, waarachtiger, diverser en smaakvoller voedselaanbod, met een kloppend verhaal om zich mee te verbinden, (would-be) producenten kiezen voor the same old shit, nl. Me-Too producten. Artefacten die in aard en wezen net wars zijn van getypeerde identiteit of eigenheid én bijgevolg allesbehalve een eigentijdse invulling kunnen bieden.
Voor wie onderscheidende kaas wilt produceren om meerwaarde te genereren, adviseer ik het volgende: “Stop met steeds achter de kudde aan te lopen, zoniet blijf je altijd in de shit lopen”.
Wellicht klinkt het arrogant, maar onderscheidend vermogen zit niet in een Hollands kaasvat vol gewassen of gestabiliseerde wrongel. Daar is nu echt al wel meer dan genoeg van en dus gaat het echt niet helpen een nieuw kruidje te vinden om het op te fleuren.
Voor iets buitengewoons qua eigenheid, voorkomen en smaakbeleving zijn er op z’n minst andere bereidingswijzen nodig, maar ook gedreven bergers à microbes. Kaasalchemisten die complexe ecosystemen van bacteriën, gisten en schimmels weten in te zetten en te beheersen. Net als bij deskundig gemixte cocktails levert dat verrassende en verfrissende fenomenen op die bij iedere beet getuigen van smaak en karakter.
Zoals mijn vriend, Eddy Johnson, pleegt te zeggen: “Don’t contact me for the usual stuff“.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s