Eerst het kot, dan de varkens

De titel is een oud volksgezegde dat stelt dat een jong koppel best eerst een gepaste woonst uitbouwt alvorens voor de kroost te zorgen.
Zelf hebben we ons daar niet aan gehouden, de kinderen kwamen en de rest zouden we wel zien.
Het kot leek ons niet zo belangrijk, wel onze manier van leven en werken. Wij wilden het anders: eenvoudiger, wezenlijker, echter, natuurlijker, verbondener. Onze bijdrage leveren tot het uitbouwen van een waarachtigere en duurzamere toekomst, leek ons de meest waardevolle effort die we, als ouders, te bieden hadden.
In oktober zijn het gemeenteraadsverkiezingen en bij ons in het dorp komt een nieuwe partij op onder de naam Anders. Iedereen in ’t dorp kreeg een bouwsetje in de brievenbus om er een kleurijk draaimolentje mee in elkaar te knutselen. Open en veelkleurig noemen ze zich, gefocust op kinderopvang, crèches en schoolaangelegenheden.
Wie kan daar tegen zijn? Kinderen zijn de toekomst, dat weten we allemaal. Wijzelf zijn er maar een tijd … niet voor altijd.

De komposthoop was dringend aan een keerbeurt toe, maar de plek daarvoor ontbrak. Een dikke laag grond lag in de weg. Tijd voor een creatief moment. Het resultaat zien jullie op de foto: vier uitgeholde boomstamstukken in een berg met grond en daar bovenop een kleurrijk draaimolentje. Het eerste wat iedereen nu vraagt als ze in de tuin rondwandelen, is wat die rare berg moet voorstellen.

De uitleg is simpel. Wij werken mee aan een project voor de herintroductie van de Wezemaalse wezel. Zoals je merkt, heeft de wezel een aangepast hol nodig. Wezels staan ook graag op hun achterpoten om de omgeving te verkennen. Vandaar het heuveltje 🙂
Maar meer dan het hol is het vooral de aanwezigheid van een natuurlijke, levensvatbare habitat die ervoor zorgt dat de wezel zich kiplekker voelen kan. Wezels moeten dagelijks eten om niet te sterven aan verhongering. Het lijken wel jonge kinderen …
En toch zullen de wezels, die ons wezelhol vinden, er geen bal aan hebben dat er op 50 m afstand een bakker zit, op 100 m een Delhaize, op 300 m een treinstation, op 500 m een créche, op 1300 m een lagere school. Wezels gaan niet met twee buitenshuis werken, ze zorgen zelf voor de jongen die ze op de wereld zetten en doen er alles aan dat de jongen leren wat ze moeten leren om als vol-waardige wezels door het leven te gaan. Daar is weinig accomodatie voor nodig, maar des te meer tijd en zorg, en … het goede voorbeeld.
Bij gebrek daaraan leren ook wezels geen ratten te vangen, maar weten ze niet beter dan er zich naar te gedragen.
Als ouders is er veel moed en kracht nodig om in een tijd van alles-kunnen, alles-willen en alles-hebben duurzame levenskeuzes te maken.
Anders lijkt me teveel en te braafjes aan de oppervlakte te knagen, als een ouwe wezel zonder tanden.
Wat we vandaag nodig hebben voor onze kinderen zijn geen pleisters, maar oerdegelijke, waardeNvolle fundamenten, waarop onze kinderen hun duurzame toekomst kunnen bouwen. Je kan niet alles bij het oude laten en tegelijkertijd voor het nieuwe zorgen.
En wat betreft dat rare ding in de tuin: Wat we (willen) zien, hangt vooral af van wat we (erin willen) zoeken.

2 Reacties op “Eerst het kot, dan de varkens

    • Zes kippen en één haan leveren tegenwoordig nog 2 eieren op per dag. Da’s pure armoe, als je ’t mij vraagt. De haan bijt en de kippen eten de kop van m’n lijf. Klapke doen met die eigenzinnige wezens blijkt niet te werken. Een mens moet keuzes kunnen maken én wat gaat er boven een maatschappelijke bijdrage tot de herintroductie van de Wezemaalse wezel … 😉

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s