Iedereen heeft eelt

Sommigen hebben het meer dan anderen, maar iedereen heeft het. Meer nog, niemand ontkomt eraan.
Wat is eelt? Eelt is de plaatselijke verdikking van de opperhuid, die ontstaat op plekken waar de huid wordt blootgesteld aan wrijving en/of druk. Daardoor wordt de opperhuid daar ruwer en hard. Eelt is een beschermlaagje dat voorkomt dat de opperhuid beschadigd raakt.
Je krijgt het meestal op handen en voeten, maar onvermijdelijk ook op minder voor de handliggende plekken. Eelt op de ziel bijvoorbeeld, een plek waar zelfs de beste pedicure geen raad mee weet. Wie leeft, krijgt eelt. Zoveel is zeker.
Eelt op je ziel kun je op twee manieren bekijken.
In positieve zin betekent het dat je een zekere hardheid voor jezelf hebt opgebouwd, waardoor je jezelf niet (meer) zielig vindt, je niet snel tekort gedaan voelt.
In negatieve zin staat eelt op je ziel voor onverschilligheid, je niet kwetsbaar durven opstellen, gereserveerdheid en een gebrek aan medeleven met anderen.

Zijn we minder gauw van ons melk naarmate we ouder worden of gebeurt juist het tegenovergestelde? Maken levenservaringen ons gemoed weker of harder? Krijg je bij ’t ouder worden meer eelt op de ziel?
Zelf zou ik zeggen dat de eeltlaag dunner wordt. Je wordt gevoeliger dan vroeger, sneller geraakt, vlugger in tranen, maar ook opener tegenover anderen. Kortom je ontpantsert.
Aan de andere kant merk ik dat bij ’t ouder worden er toch wel wat prioriteiten verschuiven. Het medeleven wordt hoe langer hoe meer gericht naar het eigen kringetje van dierbare verwanten, minder gericht op de wijde wereld.
Heeft de eeltdikte te maken met hoe zeker of onzeker je in de wereld staat? Dat ligt ongetwijfeld anders bij jonge mensen dan bij oudere.
Jonge mensen op zoek naar hun plek in de wereld, hebben meer belang hun kwetsbaarheid in te dekken, zich te wapenen tegen het onzekerheid van het bestaan. Voor ouderen is het leven zelf eigenlijk nog het enige dat onzekerder wordt. Het besef dat het allemaal eindig is, waardoor je alles heftiger beleeft, zowel de nare als de mooie dingen.
Leven raak je gewoon, gewoonte kweekt eelt. En echt verdwijnen doet eelt nooit, het blijft dood vlees tot je zelf doodgaat.

Een Reactie op “Iedereen heeft eelt

  1. Pingback: Trilogie – deel 3: Als Weirdo | Bits and Bites·

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s