Cheese? Of course!

Ik hoorde uit de mond van de Britse kaasauthoriteit, Juliet Harbutt, de claim formuleren dat er vandaag in de UK meer kaassoorten geproduceerd worden dan in Frankrijk. Als organisator van de jaarlijkse British Cheese Awards (BCA) heeft zij zicht op dit potentieel van in totaal 450 unieke kazen. Als we op PDO-niveau even de vergelijking maken tussen de UK en Frankrijk, dan stellen we vast dat Frankrijk 45 PDO-kazen huisvest, bijna viermaal zo veel als de UK. Harbutt’s uitspraak stemt ons would-be zuiderlingen tot nadenken, want Britse kaas staat niet direct op onze smaakpapillen gekrast als een verrassend, lekker fenomeen. Ongetwijfeld wordt onze blik vertekend door de éénzijdige import van overwegend industriële Britse kazen die ondanks de dure pond toch op onze markt kunnen concurreren. Van de 12 PDO-kazen die de UK rijk is, of m.a.w. kazen die het EU-label van Protected Designation of Origine verwierven, kennen wij met veel goede wil de Stilton en de Cheddar.

Meer dan voldoende redenen voor een ex-kaasmaker om wat rond te dwalen in het UK-kaaslandschap en zich terplekke te vergewissen van de stand van zaken.

De UK is vandaag helemaal niet meer de karikatuur van ‘fish & chips’ als het op eetcultuur aankomt. De TV-zenders draaien dol van culinaire programma’s, waarbij de ene chef na de andere het summum van smaakgenot presenteert. De Britten hebben het lekker en gezond eten ontdekt en het zouden geen Britten zijn als ze daarbij hun aandacht niet zouden richten op plaatselijk geproduceerde voedingsmiddelen. Gespecialiseerde voedingszaken zitten in de lift en winnen jaar na jaar marktaandeel op de traditioneel ingeburgerde grootwarenhuisketens. Die retailers zijn vragende partij naar innovatieve en/of artisanale producten, waarmee ze zich kunnen onderscheiden van het gangbare productengamma uit de supermarkten. De groeiende groep foodies die bij gespecialiseerde retailers hun culinaire ingrediënten zoeken, vormen immers de geschikte voedingsbodem voor die ontwikkeling. Ook kaas- en hoeveproducenten hebben dit begrepen en spelen gevat in op de vier keywords die het aankoopgedrag van de bewuste foodie bepalen: fresh, local, seasonal, sustainable. Dit verklaart waarom een hele waaier aan nieuwe kazen hun opmars hebben gekend op de Britse kaasmarkt. In 2006 schreven zich een recordaantal van 178 kaasmakers met 842 kazen in op de BCA, waaronder 72 nieuwe kazen, in de hoop een gouden, zilveren of bronzen medaille te winnen als symbool van ‘excellence’. In 1994, het startjaar van de BCA bedroeg het aantal kaasmakers nog maar 97 en het aantal deelnemende kazen 296.
Of al die Modern British Cheeses, zoals zij het noemen, uit koe-, geiten- of schapenmelk de potentie hebben zich in de markt blijvend te verankeren, is zeer twijfelachtig, maar doet eigenlijk niets terzake. De Britten hebben smaak, aroma en diversiteit ontdekt en zijn volop in de mood voor good food. Dat kaas in dit verhaal op de voorgrond treedt, heeft alles te maken met zijn inherente affiniteit met andere gefermenteerde producten als wijn, bier en brood.

Goed nieuws voor de Bourgondiërs op het vasteland, die eindelijk het Kanaal kunnen oversteken zonder culinair op hun honger te blijven zitten.

Een Reactie op “Cheese? Of course!

  1. Pingback: Cheese is hip … hoezo? | Bits and Bites·

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s