Over Bits en Bites

Let Us Grow ...

Grow and think like you feel it should …

Waarom plakt die naam op deze blogspace? Al ooit afgevraagd? Het verwondert me eigenlijk dat niemand me sedert juli 2009 die vraag heeft gesteld. Niet dat ik daar kwaad voor ben, begrijp me niet verkeerd.
Het is ooit anders geweest in het Midgard tijdperk toen we er vanaf het jaar 2000 openlijk voor uitkwamen enerzijds ‘goeie’ geitenkaas te maken en anderzijds ‘snelle’ internetdiensten te leveren, onder de naam RatatoskRatatosk, de eekhoorn. Geen kat die dat ooit heeft begrepen, dunkt me. Midgard symboliekDe namen op zich kunnen geen probleem vomen als je weet waarop de naam Midgard duidde; dat er in het midden van die Middenwereld (mensenwereld) een immense boom (Yggdrasil) stond, waarin een eekhoorn ‘snel’ over en weer liep (zie de rode cirkel van het rechterbeeld) om de  berichten tussen de arend, die hoog in de boom zit, en de draak die aan de wortels van de boom knaagt, over te brengen. En wat is berichten overbrengen anders dan ‘communiceren’ en hoe communiceer je het snelst? De eekhoorn maakte net als de geit, Heidrun, wezenlijk deel uit van de Midgard symboliek, dus daar kan het schoentje alvast niet gewrongen hebben. Als ik dit verhaal al ooit zou verteld hebben, veel opheldering heeft het niet opgeleverd. Met sprookjes en mythen loop je in onze rationele wereld niet ver meer.

Dan maar de harde aanpak 😉
Waarom zou je begin 1983  als niet-boer een ‘kleinschalige’ geitenboerderij beginnen en, terwijl iedereen je voor gek verklaart, nog denken dat je daarmee in leven gaat blijven? Waarom zou je in 1994, na het dagdagelijks labeur in de kaasmakerij, fanatiek in cyberspace rondhangen als computer dummie, terwijl iedereen meewarig denkt dat je een aliën bent geworden, voorgoed verloren voor de mensheid? En waarom, ook al valt er nu geen geitenkaas meer te produceren, blijft die dubbele passie me drijven om enerzijds met ‘analoge’ atomen en anderzijds met ‘digitale’ bits bezig te zijn?
Wel, ik heb een tijdje terug een poging gedaan om het verband tussen beide ogenschijnlijke rariteiten uit te leggen.
Al was ik zelf wel tevreden met de verduidelijking, ons Magda was dat niet. ‘Kun je dat niet uitleggen in je eigen woorden en in ’t Vlaams?’ was haar commentaar. Dat wil zoveel zeggen als herbegin maar.

Iets te laat geboren om het woelige jaar 1968 bewust mee te maken, verzeilde ik in 1972 op de Unief in het linkse milieu. De wereld, zoals we die tot dan hadden gekend, stond voor grote uitdagingen en meewerken aan dit veranderingsproces leek me zinniger dan studentje spelen. Ik verliet Leuven met grootse verwachtingen. Een paar jaren van links gepalaber en meetings verder maakte ik de droevige rekening. De grote woorden beu wou ik een andere richting uit, een daadgerichte, en kwam toevallig in aanraking met de back-to-the-land beweging en het streven naar zelfvoorziening dat in de USA opgang maakte. Ik was op slag verloren, verhuisde naar ‘den buiten’, begon mijn eigen groenten te kweken, brood te bakken in een houtoven, wijn te maken, geiten te houden, kaas te maken, en ga nog maar een paar zinnen door. ’s Nachts ging ik echt werken. Vermits ik datgene wat ik overdag uitspookte niet zag als een deugddoend tijdverdrijf, maar eerder als een levensdoel met een sociaal-maatschappelijke betrachting, kon het niet lang duren of ik zou me er (over)voltijds aan wijden. De overtuiging was groot dat als er maar voldoende eilandjes ontstonden, waar men verantwoord, lokaal en kleinschalig produceerde, er een alternatieve economie zou ontstaan die vroeg of laat de gangbare zou vervangen. Een alternatieve economie als motor voor een ‘nieuwe’ maatschappij, waarin de mens als individu, in evenwicht met de natuur en zichzelf, alle kansen zou krijgen om als mens te groeien, vrij te zijn in de ware zin van het woord. Zo ontstond de Midgard, een naam met een grote symbolische waarde, toevallig een geiten(kaas)boerderij, al had het net zo goed een zaadkweekbedrijf, een biotuinderbedrijf, een houtbewerkingsbedrijf of een mandenvlechterij kunnen worden, indien ik mijn hart niet had verloren aan die eigenzinnige viervoeters, die men geiten noemt.
Dit streven naar zelfredzaamheid, naar ware groei en vrijheid kreeg in 1994 een enorme boost bij de ontdekking van het internet. De computer had ik al enige jaren eerder omarmd als een persoonlijk hulpstuk, een extra ledemaat voor individuele expressie en bevrijding. Maar met dit anarchistisch en altruïstisch uitgebouwd internet, het verbinden van computers in een werelwijd netwerk, kon dit alles met een factor ‘n’ ( de exponentiële functie, weet je wel) uitvergroot worden. Iedereen zou morgen vrij informatie kunnen verspreiden en wereldwijd, onafhankelijk en vrijwel kosteloos communiceren. Kortom het internet zou nog een grotere impact veroorzaken op de menselijke beschaving dan de boekdrukkunst vijfhonderd jaar eerder. Het ultieme middel om vanuit een ‘lokale’ en kleinschalige realiteit in verbinding te blijven, voeling te houden met de ‘globale’ context. Het internet leverde voor het eerst in mensenheugenis de mogelijkheid om globaal te denken en lokaal te handelen: Think global, act local.

De Personal Computer en het netwerk van PC’s, dat we simpelweg het internet noemen, zijn hulpmiddelen die ons als mens kunnen helpen ‘beter’ en als mensheid ‘duurzamer’ te verbinden met wat er echt toe doet.
Werken in, werken aan kleinschalige, lokale en duurzame producten en diensten deelt dezelfde betrachting.
Beide fenomenen staan niet haaks tegenover elkaar, zij vullen elkaar aan zoals ‘het hoofd en de handen’. Wie wil er als mens één van beide missen?

3 Reacties op “Over Bits en Bites

  1. Allemaal veel beter te begrijpen als je “What the dormouse said” gelezen hebt, natuurlijk…

    Ik heb me nooit vragen gesteld over de “Bits en bites” titel omdat ik hem vanzelfsprekend vond voor jou. Ik vond het vanaf het begin een briljante woordspeling. Maar dat komt misschien omdat ik je intussen al een paar jaar ken.

    Ik ben blij dat je vijftien jaar na de ontdekking van het internet, dit medium nog steeds gebruikt om je waarden met de wereld te delen, onder andere in de vorm van deze blog, of de jl4jl opzet,…

    Je krijgt er niet altijd direct feedback op, maar je waarden op die manier uitdragen inspireert anderen, mezelf inbegrepen. Bedankt daarvoor en blijf dit doen !

    PS: mooie foto van de tuin !

    Like

  2. Pingback: The Virtual Revolution « Bits and Bites·

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s